Foto’s of video’s? Chronologisch of thematisch? Alleen het eindresultaat of ook het proces? En wat doe ik met projecten waar ik zelf blij van werd, maar die misschien niet ‘typisch’ zijn? Op mijn website ben ik mijn portfolio aan het bijwerken. Ik loop tegen van alles aan. Een portfolio laat zien wat ik maak. Hoe laat ik zien hoe ik werk? Wat ik toevoeg, waarom mensen bij mij terugkomen? Is er een gouden regel of tip?

De klassiekers: plaatjes, projecten, prestaties

De basis is duidelijk: ik laat zien wat ik gemaakt heb. Websites, flyers, logo’s. Mooie eindresultaten waar ik met recht trots op ben. Toen ik eind vorig jaar net begon, was ik al blij dat ik íets had om te laten zien. Inmiddels is dat al best een hoop. Dat maakt het niet makkelijker. Want hoe meer ik maak, hoe lastiger het wordt om te kiezen.

Ik wil laten zien waar ik goed in ben en waar ik blij van word. Ik wil afwisseling en herkenbaarheid. Niet opscheppen, wel opvallen. Niet te veel, niks missen. Twijfels, twijfels… Ik ben inmiddels wel gewoon begonnen. Met een selectie. En dan schuif ik later wel weer. Dat is het fijne van een eigen website: lekker flexibel ;).

Wat je niet ziet

Er zijn dingen die ik belangrijk vind in mijn werk. Dingen die je niet terugziet in een overzicht van afgeronde projecten. Bijvoorbeeld dat een opdrachtgever deze week tegen mij zei: “Een heel duidelijk en goed advies. Dankjewel.” Ik had het advies gegeven iets niet te doen. Dan heb ík dus niks om in mijn portfolio te zetten. Het zegt wel veel over hoe ik werk.

In een portfolio zie je niet:

• dat ik afraadde om een advertentiecampagne te starten op social media omdat het niet echt zinvol leek in deze fase;
• dat ik iemand hielp zijn boodschap terug te brengen tot één duidelijke zin (in plaats van een halve alinea vol twijfel);
• dat ik een opdrachtgever mailde: ‘Je hoeft dit niet nu te beslissen, laat het maar even liggen’ – en dat dat de juiste zet was.

Je ziet niet hoe ik meedenk, meeschrijf, meeschrap. Hoe ik vragen stel waar mensen stil van worden. Of juist moeten lachen. Hoe ik op vrijdagavond om zes uur nog even een voorstel stuur omdat ik weet: dan slaapt het weekend net wat lekkerder.

Je ziet niet dat ik soms een half uur praat met iemand zonder dat we iets concreets afspreken – en dat diegene daarna ineens precies weet wat hij of zij wil.

En toch zijn het precies die dingen waardoor ik het idee heb dat ik iemand vooruit help. Niet alleen het eindresultaat, ook hoe ik werk. Hoe we samen werken. Hoe we het samen simpel houden. Hoe ik eerlijk ben, ook als dat betekent dat ik mezelf minder werk bezorg. Ik wil dat je dat voelt, al zie je het niet meteen.

De grote sorteervraag

Hoe deel je al die projecten logisch in? Op basis van het medium (websites hier, teksten daar)? Of op basis van het soort opdrachtgever?

Ik hou niet persé van hokjes, wel van structuur.  In de praktijk loopt veel door elkaar. Een website ontwerp gaat ook over de teksten die ik daarvoor schrijf. Een nieuw logo ontwikkelen gaat vooral over het proces van positionering. Een huisstijl raakt alles. Best lastig toch? Of maakt het helemaal niet zoveel uit?

Ik neig naar een mix. Een beetje geordend (voor de duidelijkheid), een beetje door elkaar (voor de eerlijkheid). Als een tijdschrift dat je doorbladert: soms blijf je hangen bij het bijschrift, soms bij een beeld. Het geheel moet een gevoel geven. Een gevoel over hoe deze mooie voorbeelden tot stand zijn gekomen. En ruimte om op deze manier mijn portfolio te blijven uitbreiden met mooie voorbeelden. Want er lopen nog zo veel leuke opdrachten, waarvan ik bijna niet kan wachten tot ik ze kan delen.

Niet alles

Ik laat bewust niet alles zien. Niet omdat ik dingen wil verstoppen, maar omdat ik geloof dat het niet nodig is om álles op tafel te leggen om overtuigend te zijn. Soms zegt wat je weglaat juist iets over hoe je werkt. Dat je durft te kiezen. Dat je vertrouwt op je stijl, in plaats van op een hele rits voorbeelden.

Ik wil dat mensen het gevoel krijgen van ‘dit klopt’. Dit is eerlijk. Nuchter. Wat je ziet is wat je krijgt – en wat je krijgt is iemand die meedenkt, ook als dat betekent dat ik zeg: “Doe maar even niet.” Dat is niet altijd zichtbaar in een portfolio, het is wel waar ik voor sta.

Voor wie maak ik dit?

Natuurlijk hoop ik dat potentiële klanten het bekijken. Dat ze denken: “Hé, die stijl spreekt me aan. Dat nuchtere past bij mij.” Dat het uitstraalt dat ik fijne en leuke samenwerkingen heb met mensen.

Ik merk dat het stiekem ook heel leuk is om zélf weer even terug te kijken. Naar wat ik heb gemaakt. Wat goed voelde of waar ik juist van leerde. Wat ik vaker wil doen. En wat ik misschien voortaan beter laat.

Een portfolio maken is dus ook een vorm van terugblikken. En vooruitkijken. Stiekem een klein schouderklopje aan mezelf geven: kijk nou, dit heb je allemaal gedaan het afgelopen half jaar. Had je dat gedacht toen je in oktober naar de KvK ging en een website de lucht in slingerde? (Echt niet!)

Perfect overzicht?

Dus. Wordt het een perfect geordend overzicht? Vast niet. Wordt het compleet? Dat sowieso niet. Het wordt wél echt, eerlijk en van mij. Met projecten waar ik achter sta en met voorbeelden waar ik blij van word.

En nu ben ik benieuwd: wat zou jij in een portfolio zoeken? Wat mis je? Wat valt op? Of juist af?

Laat het me weten — ik vind het altijd leuk om met andere ogen naar mijn werk te kijken. Want ook dat vind ik het mooie aan ondernemen: open blijven staan. Blijven puzzelen tot het klopt.

Ik ben benieuwd naar de gouden regel of tip ;). Je kunt mijn portfolio hier vinden.