In de Jumbo. Iemand zegt door z’n telefoon ‘Oh my god we moeten echt snel even een coffee date doen om te connecten, heb jou ages niet gezien!’. Zonder ironie. Ik keek er nog speciaal naar, of het een grap was.

’s Avonds in een aflevering van First Dates: ‘Heb jij daar eigenlijk experience with of niet?’. Met een bloedserieus gezicht. De gesprekspartner leek het ook niet gek te vinden.

Is dit het nieuwe normaal of mag ik dan denken ‘doe even normaal’?

Ik heb zelf een kind dat liever Engels dan Nederlands praat. Met bijna al zijn vrienden spreekt hij Engels, vinden ze makkelijker. Nederlands vinden ze een domme minderheidstaal omdat iedereen Engels kan. Hierdoor wordt het een mengelmoes van Nederlands-Engels als ze wel een keer Nederlands praten – tegen mij bijvoorbeeld, als het echt moet. Toch is dat anders, de Nederlandse woorden zijn weggezakt of ze hebben geen zin om na te denken dus maken ze er maar wat van. ‘Ehh hoe transleer ik dit ook alweer’ of ‘vandaag was er een argument op school.’

Ik irriteer me er niet aan, kan er wel om lachen. Het taalgebruik uit de Jumbo of First Dates is van andere orde. Daar irriteer ik me mateloos aan. Waarom doen mensen dit?

Doorgeslagen

Heeft het een zakelijke oorsprong? Een meeting (of ‘call’ 🙄), een kick–off, onboarden. Hebben we Nederlandse woorden voor. Een overleg, een aftrap en inwerken klinken niet meer interessant genoeg? Kijk, ik gebruik ook mijn laptop en niet een draagbare computer met een ventilator. En als iemand het wachtwoord van de wifi vraagt, vind ik dat normaal. Maar ergens zijn we weer eens doorgeslagen.

‘Ja, ik werk vandaag even remote. Moet nog wat content schedulen voor een brand collab.’ ‘Same! Ik probeer m’n focus mode aan te houden, maar ik scroll mezelf echt kapot lately.’

Een afspraak in je agenda met het onderwerp: hybrid sync moment om expectations te alignen. Mijn god.

Ook buiten het werk lijkt taal een mode-item geworden. En willen mensen er in de nieuwste collectie bijlopen.

‘Ik probeer echt een grateful mindset aan te houden’.

‘Zullen we een playdate swap doen, want ons schedule is echt crazy deze week.’

‘Ik zit nu echt in m’n healing journey, weet je wel? Gewoon even disconnecten van die toxic energy.’

Ik snap het hoor, soms is het leven een rollercoaster. Mag je zeker aangeven dat je even rust nodig hebt. Mag zonder mindful framework  of recharge moment.

De één zit in haar self-care era, de ander heeft sunday vibes op woensdag. Alles heeft een vibe. Met je goede of verkeerde been uit bed gestapt, je humeur – nee, je energy level.

Taal hygiëne

Ik heb niks tegen de Engelse taal. Vind vaak dat er veel betere en mooiere manieren zijn om iets te omschrijven in het Engels dan we dat in het Nederlands kunnen. Wat mij betreft gaat het om een vorm van ‘taal hygiëne’, het gescheiden houden van talen. Het komt slordig over als we alles door elkaar gaan gebruiken. En vooral overdreven. Onnodig.

Engelse woorden: kan nuttig zijn. Fijn dat we er een aantal mogen lenen. Maar check even of wat je wil zeggen niet ook gewoon in het Nederlands kan – voordat je een taal gaat downgraden. 😜

Volgende keer in de serie ‘irritante taaltrends’: management taal. Op de lijn komen, ergens een klap op geven of een bila’tje…Ken jij nog meer irritante management taal voorbeelden? Laat het me weten!